Sporo kiedyś myślałem o tym, czym jest szczęście
I jak to zwykle bywa, odsłoniłem zaldwie czubek pływajacej góry
Odkryłem ostatnio nowe pojęcie szczęścia,
Zupełnie jednak nie związane z beztroską.
Właściwie cięzko nazwać odkryciem coś, czemu nadaje się nową nazwę,
Bo tak na prawdę, to nauczyłem się odnajdywać radość w rzeczach z pozoru 'nieważnych'
Moje życie nie uległo zmianie,
Jednak moje do niego nastawienie, wywróciło się całkowicie...
NIe wyzbyłem się trosk, nie przestałem się złościć,
Niepokój nasilał się, by czasem poluźnić dławiący kołnież,
Ale po 18 cholernych latach odkryłem realną wersję szczęścia,
I wyzbyłem się (prawie) utopijnych wizji.
Postanowiłem mieć życie spokojne,
Po cichu dożyć zbawiennego końca,
Nie uciekać od zmartwień, lecz przysłonic je tymi małymi plamkami
zieleni, czerwieni, błękitu...
Jak wielka radość wzbudza uśmiech, gest, czy skinienie...
Dziękuje